Jeugdherinnering
Nog voor ik überhaupt van afscheidsfotografie hoorde
heb ik in het kader van
een fotografie-mentoraat
een aantal jeugdherinneringen verbeeld.
Een van die herinneringen
gaat over mijn opa en oma.
De ouders van mijn overleden vader.
Tijdens het schrijven van
de tekst kwam het nog
eens extra binnen.
Zij waren vol in rouw.
Wat ik daarover schreef
lees je hieronder.
Rechts een foto van mijn vader en van mijn moeder in hun jonge jaren.
Toen het leven hen nog toelachte.
Grootouders van vaderszijde.
Draadjesvlees.
Ik bezocht ze regelmatig als wij vanuit het zuiden weer in Amsterdam waren. Op bezoek bij ‘de andere’ opa en oma.
Lopend van de Marco Polostraat naar de Orteliusstraat. Via het parkje waar de kiosk stond waar je een Greenspot-ijsje kon kopen. Zo’n ijsje dat tikkelde op de tong.
Ik bezocht ze vaak.
De ouders van mijn vader.
Ik was er altijd welkom.
At er soms een boterham, of draadjesvlees. Altijd aten ze draadjesvlees.
Verdriet – rouw.
Ze zeiden er eigenlijk in mijn herinnering nooit lets over.
Dat ik hen elke keer deed denken aan hun
veel te jong overleden zoon.
Jong als ik nog was had ik het niet in de gaten. Later toen ik hen vragen ging stellen over mijn vader wel.
Hij overleed toen ik 10 maanden oud was. 25 jaar jong, taxichauffeur in Amsterdam,
net vader.
Het geluk en het leven lachten hem toe.
Toen astma-aanval, ziekenhuis, trombose. ……
En ik.
Ik was voor hen het nog levende bewijs van zijn bestaan.
De vragen hebben ze nooit echt kunnen beantwoorden. Het verdriet over het verlies verhinderde er over te praten.
Ik bleef er komen.
Las de ingebonden Donald Ducks aan de eetkamertafel.
Voelde de verbondenheid.
Later, opa is als laatste van de 2 overleden, krijg ik de zegelring en het horloge van mijn vader.
Opa had ze al die jaren
voor mij bewaard.
De antwoorden op mijn vragen kreeg ik later.
Via een van de broers
van mijn vader.
De tweede naam
van mijn zoon is Marinus.
Net als de mijne.
De naam van mijn vader.
Fijn om te lezen, spreekt veel uit.
Zo ben jij, dat komt ook je afscheidsfotografie zeker ten goede. Top Rob, veel succes en hartelijke groet, Peter
Dag Peter,
Dank je wel voor het lezen van mijn blog en voor je fijne reactie.
Groet
Rob
Beste Rob .. mijn hart smelt bij het lezen van jouw woorden van rouw . Rita
Dag Rita,
warme woorden. Het is fijn om te merken dat mijn verhaal raakt.
Dank voor je reactie.